Σ'αυτό το τεύχος...
Τεύχος 155, περίοδος: Απρίλιος - Ιούνιος 2021


… των Θέσεων η Συντακτική Επιτροπή, Από τη Μινεάπολη στη Νέα Σμύρνη, αναφέρεται στις σχέσεις συναίνεσης και αντιπροσώπευσης με ένα συντηρητικό τμήμα της κοινωνίας που οικοδομούν οι δεξιές κυβερνήσεις, με βάση το δίπτυχο πολιτικής «ανάπτυξη χωρίς φόρους» και «ασφάλεια», πολώνοντας όμως απέναντί τους ένα συνήθως μεγαλύτερο κοινωνικό σώμα, που αντιστέκεται στην ωμή αστυνομική καταστολή και την απροσχημάτιστη υπόκλιση στα συμφέροντα του κεφαλαίου εν μέσω πανδημίας, όπως συνέβη στην περίπτωση Τραμπ στις ΗΠΑ, και όπως αρχίζει να διαφαίνεται και στην ελληνική περίπτωση.

Ακολουθεί το κείμενο του Γιάννη Μηλιού, 1821: Η διαμόρφωση ενός καπιταλιστικού κράτους και κοινωνικού σχηματισμού, το οποίο αποτελεί κεφάλαιο μιας μελέτης του συγγραφέα που κυκλοφόρησε πρόσφατα και συνοψίζει ορισμένα από τα συμπεράσματά της.

Στη συνέχεια της ύλης του τεύχους, ο Marcello Musto, Για τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, αποτιμά τη δράση και το έργο της μεγάλης επαναστάτριας με αφορμή την 150η επέτειο της γέννησής της, ο Διονύσης Παπατριανταφύλλου αναφέρεται στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, δείχνοντας ότι αποτελεί μια κοινή στρατηγική επιδίωξη των νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων και της Ακροδεξιάς και ο Σπύρος Σακελλαρόπουλος, Ξαναδιαβάζοντας τη 18η Μπρυμέρ, αποτιμά το φαινόμενο του Βοναπαρτισμού ως μια μορφή καπιταλιστικού κράτους χωρίς την ύπαρξη σχέσεων εκπροσώπησης.

Ακολουθεί το κείμενο του Maurice Blanchot, Οι τρεις λόγοι του Μαρξ, τη σημασία του οποίου επισημαίνει ο Μάριος Εμμανουηλίδης στο άρθρο του, Για τους «τρεις λόγους του Μαρξ» του Μωρίς Μπλανσό. Στη συνέχεια, ο Βασίλης Δρουκόπουλος, Αποχαιρετισμός αποχωρισμού, αναφέρεται στον μαρξιστή Mel Leiman, το άρθρο του οποίου, Τα χειρότερα χρόνια, τα καλύτερα χρόνια, ακολουθεί.

Η ύλη του τεύχους ολοκληρώνεται με τη μελέτη του Τρύφωνα Λεμοντζόγλου, Γυναικεία απασχόληση και διαζευκτικότητα: μια εμπειρική μελέτη για την περίπτωση της Ελλάδας στις αρχές του 20ού αιώνα.




«Θ.» 28.03.2021