… των Θέσεων η Συντακτική Επιτροπή, με το Editorial, που δανείζεται ως τίτλο ένα στίχο του Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Ο πόλεμος γεννιέται απ’ την ειρήνη τους καθώς ο γιος από τη μάνα», συζητά αφενός τις διαφαινόμενες συνέπειες του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας ακόμα και μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, και αφετέρου την αναδιάταξη των ιμπεριαλιστικών στρατηγικών Ρωσίας και Δύσης, συμπεριλαμβανομένων των «οραμάτων» της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας. Επίσης αναφέρεται την όξυνση των ταξικών συγκρούσεων στην Ελλάδα, καθώς οι αντιδραστικές πολιτικές του ελληνικού κράτους που καθοδηγούνται από τη νεοφιλελεύθερη-ακροδεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη βρίσκουν απέναντι αγώνες και κινητοποιήσεις του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος.

Ακολουθείτο άρθρο του Marcello Musto, Πόλεμος και Αριστερά, το οποίο παρουσιάζει τις πολιτικές των αριστερών δυνάμεων και του εργατικού κινήματος σχετικά με τους πολέμους από την εποχή της 1ης Διεθνούς μέχρι σήμερα, αντλώντας συμπεράσματα από τα λάθη, τις αποτυχίες αλλά και τις επιτυχίες και τις νίκες των πολιτικών αυτών, αναφορικά πάντα με τον στρατηγικό στόχο της Αριστεράς, την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση.

Στη συνέχεια της ύλης του τεύχους, οι Γιώργος Παπαλεξίου και Γιώργος Οικονομάκης παρουσιάζουν το 2ο μέρος της μελέτης τους, Πανδημίες και καπιταλισμός: Μια θεώρηση με αφορμή την πανδημία COVID -19, στο οποίο διερευνούν τις μεταβολές στο καταναλωτικό πρότυπο και το σύγχρονο καπιταλιστικό μοντέλο ανάπτυξης της αγροτικής παραγωγής και αντιμετώπισης της περιβαλλοντικής κρίσης. Από την ανάλυσή τους προκύπτει το συμπέρασμα ότι ο καπιταλισμός είναι εγγενώς «μη-βιώσιμος» και καταστροφικός για την ανθρώπινη ανάπτυξη.

Έπεται η μελέτη του Γιάννη Μηλιού, Η «Δημόσιος Οικονομία» του επαναστατικού ελληνικού κράτους 1821-1827, στην οποία παρουσιάζονται οι δημοσιονομικοί θεσμοί που εισήγαγαν οι επαναστατικές κυβερνήσεις της περιόδου 1821-27 και το έργο τους, το οποίο πολύ συχνά αποσιωπάται, κυρίως για να απαξιωθεί ο συνταγματικός δημοκρατισμός της περιόδου και να εξυμνηθεί η πολιτεία της δικτατορίας του Καποδίστρια που ακολούθησε. Ακολούθως, ο Βασίλης Δρουκόπουλος ασκεί κριτική στην απεγνωσμένη προσπάθεια, επί σχεδόν μια δεκαετία, του ιστορικού Ρόντρικ Μπίτον να εντάξει τον Λόρδο Βύρωνα στη σύγχρονη εποχή, μετατρέποντάς τον από ριζοσπάστη ρομαντικό επαναστάτη του 19ου αιώνα σε σύγχρονο οπαδό των Μνημονίων λιτότητας και αναδιανομής πλούτου και εξουσίας από «κάτω προς τα πάνω»: Η κραυγαλέα εργαλειοποίηση μιας εμμονικής ιδέας: Η αυθαίρετη στρατολόγηση του Λόρδου Βύρωνα ως μνημονιακού.

Η ύλη του τεύχους ολοκληρώνεται με τα άρθρα της Μαρίας Μαρκαντωνάτου, Νίκος Πουλαντζάς και Καρλ Πολάνυι περί φασισμού: Συγκριτική προσέγγιση, και του Νίκου Τριμικλινιώτη, Ξαναδιαβάζοντας το Κυπριακό ζήτημα στο τρίγωνο Κύπρου-Ελλάδας-Τουρκίας: Ο αντιαποικιακός αγώνας, το εθνικό ζήτημα και η Αριστερά από τον 20ό στον 21ο αιώνα .


«Θ.» 15.06.2022